روایت داستان
اشاره
نزدیک به سه سال است که از انتشار کتابم "روایت داستان" (تئوریهای پایهای ِ داستاننویسِی) – تهران: انتشارات بازتابنگار،1382- میگذرد. با وجوداینکه پارهای از مسائل تئوریکِ مطرحشده در این کتاب برای نخستین بار به زبان پارسی ارایه میشود، ولی جز اشارههایی در اینجا و آنجا، هنوز برخوردی جدی با آن نشده است. برخی از دوستان اهل قلم به من پیشنهاد گسترش آن مسائل و افزایش نکات تازهی دیگری را دادند، که من پس از مدتها تردید، تصمیم به گسترش آن کتاب گرفتم که در آینده در چاپ دوم خواهد آمد. در چاپ نخست، بیشتر به چگونگی ِ داستان، بویژه با رویکرد به زاویه دید، پرداختم. این بار، در کنار گسترش ِ چگونگی، به چیستی ِ داستان نیز خواهم پرداخت که در اینجا پارهای از آن میآید. شاید در نگاه نخست، مسائل مطرح شده در اینجا تکراری به نظر برسد، ولی همانگونه که در چاپ نخست توضیح داده و نمونههایی نیز ذکرکرده ام، بسیاری از مفاهیم تئوریک در ایران بد فهمیده ودر نتیجه بد فهمانده شده است. به گمانم باید روی بسیاری از مفاهیم تئوریک، کاری دوباره و چندباره انجام شود تا آن مفاهیم، روشنتر و دقیقتر در ادبیاتشناسی ِ ایران به انسجامی نسبی برسند. .
* * *
ی این مطلب بزودی در شماره آینده ی نشریه "باران" (سوئد) به چاپ می رسد